DZIECI UCZĄ SIĘ TEGO, CZEGO DOŚWIADCZAJĄ
Środowisko rodzinne, w którym dziecko się wychowuje, ma ogromny wpływ na kształtowanie się jego charakteru. To my-dorośli modelujemy zachowania przedszkolaków.
Dzieci są jak lustra, w których możemy się przejrzeć. Swoim zachowaniem odzwierciedlają to, co obserwują i czego doświadczają. Dlatego, tak istotne jest to, w jakich warunkach dorastają, na działanie, jakich bodźców są wystawione, z jakimi sytuacjami muszą się zmierzyć. Nasze zachowanie ma większe znaczenie niż może się nam wydawać.
Jeżeli rodzice pragną, aby ich dziecko było pewne siebie, asertywne, otwarte i koleżeńskie wobec innych, by szanowało drugiego człowieka, wierzyło we własne możliwości i umiało walczyć o swoje marzenia, powinni wdrażać w życie przesłanie amerykańskich terapeutek Dorothy Law Nolte i Rachel Harris. Skierowane jest ono do wszystkich osób zajmujących się dziećmi i brzmi ono następująco:
Mocno ufam, że zastosowanie w procesie wychowawczym przedstawionego przeslania będzie wsparciem i przyczyni się do wychowania dzieci otwartych, szczęśliwych i odpowiedzialnych.
Źródło: Dzieci uczą się tego, czym żyją (1972), cyt. za: W. Stafford, D. Merrill, Zbyt małe, by zignorować,
Wydawnictwo Pojednanie, Lublin 2007, s. 53-54.
81-578 Gdynia
ul. Wiczlińska 50B